De Opstandingskerk, ook wel 'Kolenkit' genoemd vanwege zijn karakteristieke vorm, werd in 1955-1956 gebouwd aan het Bos en Lommerplein in Amsterdam. De kerk is ontworpen door architect M.F. Duintjer. Bij de kerk zijn door de architect een pastorie en een wijkcentrum ontworpen. Het gebouw bestaat uit vier onderdelen, namelijk de toren, het schip van de kerk, een pastorie en een wijkcentrum. Deze laatste twee zijn tegelijk met de kerk zelf ontworpen. Naast de herkenbare 'kolenkit'-vorm van de toren heeft ook het schip een uitzonderlijke vorm. De buitenmuur van de kerk staat als een waaier van afwisselend glas en baksteen rond de kerkzaal zelf. Van binnenuit de zaal gezien lijken de muren op coulissen waarachter het licht vandaan komt door hoge, lange ramen. Het licht en de lichtinval spelen een grote rol in het interieur van zowel de Opstandingskerk als ook in de N.H. Kerk de 'Kruiskerk' in Amstelveen (1951). Mede hierdoor verwierven de Opstandingskerk en de Kruiskerk (ook wel de kerk met de duizend vensters genaamd) grote faam. De Opstandingskerk is een belangrijk monument van de Nederlandse architectuur van de wederopbouw, en op het gebied van de niet-seluliere bouw neemt zij een vooraanstaande plaats in. De kerk is niet alleen voor kerkgangers en architectuurhistorici van belang. Voor veel mensen is 'de Kolenkit' een begrip en een herkenningspunt in de stad.

« Terug naar overzicht